“Ik deel mijn verhaal graag. Ik hou niet van verstoppertje spelen en ik heb gewoon heel veel liefde te geven”. Liv deelt haar ontdekkingstocht vanuit eeuwige vrijgezel naar de open-minded wereld.
De eeuwige vrijgezel
Op mijn zeventiende had ik voor het eerst gezoend. Daarna ontdekte ik met diezelfde jongen voorzichtig de eerste stappen op seksueel gebied. Later, toen ik achttien was, volgden mijn eerste korte seksuele ervaringen.
Ik was onervaren en onzeker, en hij eigenlijk ook. We waren niet lang genoeg samen om echt op ontdekking te gaan, maar die zo belangrijke eerste keer seks was wel een feit.
Helaas bleef mijn onzekerheid. Ook na een tweede seksuele ervaring, rond mijn twintigste, had ik het gevoel dat ik “achterliep” op mijn leeftijdsgenoten. Zij kregen bijna allemaal vanaf hun zeventiende of achttiende een relatie.
Ze hielden ook van stappen, roken en drinken. Drie dingen waar ik niets mee had. Ik voelde me anders, en juist dat voedde mijn onzekerheid. In mijn hoofd werd ‘anders’ zijn iets negatiefs.
Ik stortte me op mijn studie, kocht op mijn vijfentwintigste mijn eerste appartement en kreeg korte tijd later mijn eerste depressie.
Na een jaar hard werken, samen met een lieve psychologe, vond ik mezelf weer terug. Rond mijn dertigste kreeg ik een leuke, vrijgezelle buurvrouw met wie ik naar festivals en feestjes ging.
Datingland
Ineens was ik 39 jaar en kwam mijn veertigste verjaardag in zicht. Nog steeds was ik vrijgezel. De vragen uit mijn omgeving bleven komen: Waarom kom jij geen leuke man tegen?
Maar achter die vraag speelde eigenlijk zoveel meer. Natuurlijk had ik op Tinder en Bumble gezeten en een paar dates gehad, maar nooit werd het echt interessant of leuk.
Ik vond online daten een moeilijk fenomeen, een soort online vleeskeuring. Het leek alsof er op Tinder twee groepen waren: “seksdate” of “reguliere date”. Maar de interessante mannen leken vaak in die eerste categorie te vallen. Een aantal keer wilde ik bijna wel ja zeggen tegen zo’n date, maar dan bleek thuis afspreken ineens de nieuwe norm. Thuis met een totaal onbekende afspreken, in mijn eentje? Daar voelde ik me niet prettig of veilig bij.
Tijdens en na corona ben ik wel een aantal keer op date geweest met mannen die ik in de ‘veilige’ categorie zou plaatsen. Ze waren aardig, netjes en geïnteresseerd, maar ik voelde me niet uitgedaagd en vaak ook niet echt tot hen aangetrokken.
Ook ben ik, samen met een goede vriendin, naar een speeddate-avond gegaan in een gezellige Brabantse stad.
Er bleken achttien leuke vrouwen en vijftien mannen geselecteerd. Tafeltjes tegenover elkaar, een blocnote voor notities en een enthousiaste dame die de avond aan elkaar praatte.
Wat een beproeving was dat. Vijftien keer jezelf voorstellen, hobby’s bespreken en een scala aan vragen beantwoorden. En steeds ging er na zes minuten een belletje.
Aan het einde van de avond kreeg je een formulier waarop je met een hartje mocht aangeven bij wie je een match zag. Buiten een vlotte timmerman, die veel matches bleek te krijgen, zag ik met niemand een tweede date zitten.
Helaas heb ik die leuke timmerman nooit meer gezien of gesproken en zo werd het weer stil in datingland.
Een nieuwe wereld
En dus bleef ik vrijgezel… Maar steeds vaker resoneerde de zin bij mij: “Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg” (vaak toegeschreven aan Albert Einstein).
Want ja, ik was die eeuwige vrijgezel. Maar hoe groot is de kans dat er zomaar iemand bij je aanbelt om je mee uit te vragen?
In de Linda kwam weleens een artikel voorbij over een ‘open-minded’ leven, maar wat hield dat eigenlijk precies in? Op de radio hoorde ik advertenties van datingwebsites voor spannend daten.
Ik had geen enkel idee wat die online wereld inhield, maar toch was iets in mij er ontzettend nieuwsgierig naar.
Dus maakte ik op een avond een profiel aan.
Spannende foto’s had ik nog nooit van mezelf gemaakt. Daarom plaatste ik een selfie van een recente bruiloft, een foto van een festival en een foto van mijn benen in hoge hakken. Enter… en ‘Liv’ was geboren.
Binnen een half uur kreeg ik al ontzettend veel berichten. Ik leerde ook meteen dat het verstandig was om onherkenbare foto’s te plaatsen en mijn woonplaats aan te passen.
De vragen die mij werden gesteld verbaasden me, maar intrigeerden me tegelijkertijd. Wat een openheid. En wat was dit een totaal nieuwe wereld.
De eerste dagen scrolde ik wat rond, bekeek profielen en reageerde af en toe kort op een berichtje.
Toen maakte ik beginnersfout nummer twee: veel te snel mijn 06-nummer geven.
Een paar dagen nadat ik op de datingwebsite gegaan was, werd ik midden in de nacht gebeld. In een reflex nam ik op en ik zag een koppel harde seks hebben. Beeld je een kamer in met een rond bed en porno op tv. De man zei dwingend “zeg me wat je wilt, zeg me wat ik moet doen Liv, harder? Wil je dit zien?”.
Ik schrok me rot, verbrak de verbinding, blokkeerde het nummer en dacht dat het daarmee opgelost was.
Maar twee minuten later ging mijn telefoon opnieuw. Nieuwsgierig en misschien toch ook een beetje geïntrigeerd, opende ik de videocall. En ja hoor, hetzelfde koppel verscheen opnieuw in beeld, nu vanuit een andere hoek.
Het voelde fout en toch ook geil om getuige te zijn van zoiets intiems. Ik wilde meer zien, dus bleef een paar minuten kijken, totdat de man opnieuw op een dwingende manier begon te praten en mij aanspoorde om mijn camera aan te zetten en in actie te komen.
Ik beëindigde het gesprek opnieuw, blokkeerde ook dat nummer en probeerde weer met beide benen op de grond te komen.
Slapen deed ik die nacht nauwelijks. De beelden bleven door mijn hoofd gaan, maar vooral ook de gevoelens die ze bij mij opriepen. Het kunnen meekijken hoe anderen vrijen bleek iets te zijn wat ik fijn vond en me geil maakte. Maar een dwingende, dominante man die tegen me schreeuwde? Dat was voor mij een heel duidelijke nee.
De eerste ontmoeting
Een week later zag ik een profiel dat me erg aansprak en ik deelde een hartje uit. Ik dacht aan een open-minded man, afgaande op zijn foto’s.
Het bleek Tom te zijn, een atletisch uitziende man die met zijn vrouw een open relatie had. Zij mochten allebei apart van elkaar op ‘boevenpad’.
Wow, bestaat dit? In plaats van vreemdgaan gewoon allebei je eigen pad bewandelen, binnen je relatie?
Al snel werd mijn like beantwoord en volgde een prettig gesprek. Na een week appen kwam de vraag: “Zullen we wat gaan drinken?”
Meteen voelde ik misselijkheid opkomen en schoot mijn hartslag omhoog. Maar als ik nu nee zou zeggen, bleef ik leven zoals ik dat al jaren deed. Veilig, overzichtelijk en omringd door lieve vriendinnen.
Dus ik zei ja.
De woensdag erop hadden we onze eerste date. Hij stelde voor om af te spreken in de bar van een hotel in mijn stad. Misschien naïef, maar dat voelde voor mij prima. Zeker na alle mannen, via onder andere Tinder, die meteen bij mij thuis wilden afspreken.
De hele woensdag was ik misselijk en onrustig. Eigenlijk baalde ik van mijn spontane ja. Kan ik dit wel? Wil ik dit wel? Talloze vragen bleven door mijn hoofd gaan.
Een kwartier te vroeg zat ik al in de hotelbar, met klamme handen, een hoge hartslag, rode stressvlekken verstopt onder mijn kanten coltop en een droge mond.
En ja hoor, korte tijd later liep Tom binnen. Precies zoals op zijn foto’s. Ongeveer 1.75 meter lang, een leuke, spontane uitstraling, atletisch gebouwd, een spijkerbroek, blouse en blazer aan.
Hij nam meteen het initiatief en vroeg of hij me een knuffel mocht geven.
“Ehm… ja, dat mag.”
Hij rook heerlijk en zijn omhelzing voelde meteen prettig.
Van de eerste tien minuten samen weet ik eigenlijk bijna niets meer. Ik was zó gespannen dat ik mijn stoel stevig vasthield, alsof ik er anders vanaf zou vallen.
Hij bestelde gemberthee – hij liep triatlons en rookte en dronk niet – en ik hield het bij een glas water.
Hij praatte honderduit. Over onze leuke match, dat ik in het echt nog leuker was dan op mijn foto’s en daarna over zichzelf. Ik hoefde bijna niets te vragen; het gesprek kwam vanzelf op gang.
Hij vertelde over zijn lieve vriendin, met wie hij al vijftien jaar samen was, hun kindje en dat ze al lange tijd een open relatie hadden. Ook waarom, legde hij uit, op een rustige en liefdevolle manier.
Met veel warmte sprak hij over zijn gezin, zijn leven en zijn bedrijf. Maar ook over zijn fascinatie voor vrouwen en het begeren en jagen. Dat wil hij niet missen.
Langzaam begon ik te ontspannen. Zijn houding, zijn verhaal en de manier waarop hij sprak stemden me positief. Het voelde alsof ik een open-minded man tegenover me had zitten die mij zowaar écht leuk leek te vinden. Gewoon zo op een presenteerblaadje.
Toen zijn gemberthee op was, keek hij me aan en vroeg:
“Zullen we naar boven gaan?”
“Naar boven… als in?”
“Ja,” zei hij. “Ik vind jou echt heel leuk. En aan de bar zitten vind ik niet zo privé. Ik zou je graag wat beter leren kennen.”
Een sprong in het diepe
Vijf minuten later liepen we naar de lift en opende hij de deur van de hotelkamer voor me.
Ik ging op de bank zitten, helemaal in een hoekje. Mijn colbertje had ik nog aan en mijn tas stond naast me. Zo… ik zat.
Tom daarentegen was de rust zelve. Hij deed zijn schoenen en sokken uit, hing zijn colbertje weg, maakte zijn blouse wat losser, keek rustig de kamer rond en haalde wat te drinken uit de minibar.
Daarna kwam hij naast me zitten, maar hield bewust wat afstand.
Hij vroeg hoe ik dit allemaal vond.
“Heel spannend,” antwoordde ik.
Mijn zenuwen gierden door mijn lijf en ik had het gevoel alsof ik in een film terecht was gekomen.
We kletsten nog wat op de bank. Toen zei hij ineens: “Ik doe even wat uit.” En ja hoor, zijn blouse ging uit. In een flits zag ik zijn gespierde bovenlichaam en dacht ik: Oké… mag ik wel kijken?”
Daarna keek hij me speels aan.
“Nu jij.”
Ik twijfelde, slikte en wist me geen houding te geven.
Hij begon al aan zijn riem en zei lachend: “Oké… dan ga ik verder.”
“Ah, een psychologisch spelletje,” zei ik. “Zolang ik niets uittrek, ga jij gewoon verder met uitkleden?”
Een brede glimlach verscheen op zijn gezicht.
“Mag ik je helpen?” vroeg hij.
Hij hielp me uit mijn colbertje en daarna uit mijn hoge hakken. Hij bleef even op zijn knieën voor me zitten en streelde mijn voeten, enkels en kuiten.
Tintelingen trokken door mijn hele lichaam. Ik voelde dat ik me steeds meer wilde laten meevoeren in zijn reis. Stap voor stap liet ik Tom toe mij te helpen om steeds iets minder kleding te dragen.
Daarna hielp hij me overeind. Ik stond in mijn hemdje, bh en strakke jeans tegenover hem, allebei op blote voeten.
Hij liep rustig om me heen, streelde mijn armen, mijn nek en mijn haren en zoende me overal op mijn blote huid.
Mijn lijf sidderde. De spanning had plaatsgemaakt voor iets anders. Ik kon het nog niet goed benoemen, maar fijn voelde het wel.
Hij vroeg of ik mijn ogen wilde sluiten. De controle loslaten, dat vond ik misschien nog wel het moeilijkste van alles, maar ik ging mee in zijn spel.
En zo ontdekte hij mijn lichaam verder met lieve aanrakingen. Daarna streelde hij mijn gezicht, gaf hij me een kus op mijn mond en volgde een langzame tongzoen.
Even later nam hij me mee naar het grote bed en legde me neer. Maar vrijwel meteen ging ik weer rechtop aan de rand van het bed zitten.
Hij kwam liefdevol achter me zitten, masseerde mijn schouders en hield me dicht tegen zich aan.
Stap voor stap verdween de spanning uit mijn hoofd en zakte ik in mijn lijf.
Wat volgde waren uren waarin de buitenwereld even niet meer leek te bestaan. Na al die jaren mocht ik weer genieten van een warm lijf naast me. En dan ook nog met een intelligente man die me rustig meenam in zijn wereld, zonder ook maar één moment over mijn grenzen heen te gaan. Tom bleek een man die uren door kon gaan, kennis van tantra heeft en een hele goede conditie.
Op een gegeven moment merkte ik dat mijn lichaam verzadigd was. Ik wilde alleen nog maar even liggen. Daarna kwamen de tranen.
De pijn, het loslaten, het genieten, maar misschien nog wel het meest de trots op mezelf.
Hij vroeg of hij me mocht knuffelen. Eerst zei ik nee.
Even later werd dat: “Misschien toch wel.”
En zo lagen we nog een tijd lepeltje lepeltje tegen elkaar aan.
Daarna gingen we douchen. Tom hielp me met wassen en droogde me daarna zorgvuldig af. Vervolgens kleedden we ons weer aan en checkten we uit.
Het was inmiddels na middernacht. Met natte haren en twee duidelijke zuigzoenen in mijn nek stond ik tegenover een jong uitziende nachtportier.
Ik wist me geen houding te geven toen hij vriendelijk vroeg: “Heeft u een prettig verblijf gehad?” Ik had werkelijk geen idee wat ik daarop moest antwoorden.
Tom blijkbaar wel. Hij zoende me daar bij de balie vol passie.
Ik grinnikte en bloosde tegelijkertijd.
Galant als hij was, liep hij met me mee naar mijn fiets. We gaven elkaar een knuffel en daarna fietste ik door de stille stad naar huis.
Thuis ging ik op de bank zitten.
Ik had geen idee wat ik die avond allemaal had ervaren. Maar als dit het begin was van mijn reis in de open-minded wereld, dan zei ik daar volmondig ja tegen.
Liv
Lees ook: Na zijn scheiding ontdekte Marco nieuwe monogamie en zichzelf.
Of de blog: ENM relaties
